Sjgaapie's wollige wereld

Goedbedoelde tip

sjgaapie20 — Sun, 07 Feb 2010 21:32:45 +0000

Okay, na het tandenpoetsen mondwater gebruiken terwijl je neus dicht zit (van de derde verkoudheid in 2 maanden tijd) is nÃet heel handig. Dat u het even weet, of anders: probeer het eens voor de grap.

Welterusten.

Goedbedoelde tip is a post from Sjgaapie's wollige wereld.

Bijna dode FÃgo & springlevende Lola en Joolz

sjgaapie20 — Mon, 25 Jan 2010 22:38:04 +0000

Huh zo snel al terug ? Ja ik weet ook niet hoe het kan hoor.
Studie ontwijkend gedrag waarschijnlijk. Anders kan ik het ook niet verklaren

Net een paar leuks pics van de nieuwe Weidekatten gemaakt (nouja, nieuw, nieuw.. in ieder geval nieuw sinds mijn bericht van 3 augustus). Oh wacht. Had ik al gezegd dat FÃgo bijna voltooid verleden tijd was ? Wauw dat was echt in en intriest. Sjgaap en Mini-Sjgaap togen naar pappa Sjgaap en FÃgo om die laatste te laten inslapen (ja dat doen we maar niet met pappa Sjgaap he, hahaha, wie moet er anders hier komen klussen. Tsja, ik bedoel maar.) Nouja Mini-Sjgaap gaf FÃgo z’n galgenmaal. De familie Sjgaap liep als zijnde een begrafenisstoet treurig richting de dierenarts. En daar kregen we ineens toch nog goed nieuws ! Noujaaa, dat hadden we dus echt niet verwacht zegmaar ! Dus hop, kat in ‘t bakkie en weer terug naar huis !
Superblij natuurlijk. Alleen nu gaat het wÃ©Ã©r niet helemaal lekker, voor de derde keer. Geen idee hoe vaak ie van plan was dit scenario nog te gaan herhalen, maar de NS zal wel blij met ons zijn qua heenenweergereis. Anyway, ik bereid me er geestelijk maar vast een beetje op voor dat ie er binnenkort niet meer is… En laat ik even zeggen dat het een kwaliteitskat was he. Heel wat logs heb ik aan deze dude geweid. Een grijze dikkerd uit duuzenden.

Nou, en toen hadden we dus de nieuwe poezels in Kudde39, die al een tijdje heel poesloos was want Kika bleef bij dat geval achter na die nogal aparte breuk. En wie mis je dan meer, een poes natuurlijk. Ik dacht; we doen er meteen twee. Hoppakee. Er komt een tijd dat ik weer ga werken en dan is het voor zo’n beest wel zo aardig om wat gezelschap te hebben.
Toen kwam er de namenstrijd. Haha ! Dat was wat !
Ik moet eerlijk bekennen, volgens mij weet ik niet eens meer zeker wat de naam was die verloren heeft, maar ik dacht Pip (kan ook Jip geweest zijn trouwens). Maar de winnende naam is iig Joolz geworden, en d’r grote zus hebben we Lola genoemd. Daar waren Mini-Sjgaap en ik heb unaniem over eens. Ze is een stuk makkelijker dan d’r vader, dat scheelt.
En dit zijn ze dan ! Hier pasten ze nog ruiiiimschoots in hun mandje, die toen nog wit was..

Mammaaaa, nou rennen ze wÃ©Ã©Ã©Ã©r weg !!
(De luier van Mini-Sjgaap is inmiddels ook al lang verleden tijd.)

Een slapende (en qua pixels een stuk misluktere) Joolz

Nou die pixels zijn echt niet goed voor ze…. maar het geeft een idee.
Lola.

Lola in d’r favoriete standje, en een beetje eng oog maar dat was eenmalig heeft ze me beloofd.

Yeaaah dus Kudde39 is nu 4 vrouwen sterk.
En ik nog denken dat ik ooit wel weer aan de kerel geraak.
Ehhh ja, niemand die nog durft natuurlijk.
Ik geloof dat ik het niet helemaal handig aanpak.

Bijna dode FÃgo & springlevende Lola en Joolz is a post from Sjgaapie's wollige wereld.

Een weblog

sjgaapie20 — Thu, 21 Jan 2010 23:30:40 +0000

Wat is dÃ¡t ?

Ik quote mijn Goede Herder: ooit kom ik terug mensen.

Een weblog is a post from Sjgaapie's wollige wereld.

Sjgaapie’s televisiedebuut

sjgaapie20 — Sun, 02 Aug 2009 22:31:40 +0000

Donderdagmiddag.
Ik fiets met Mini-Sjgaap het parkeerdek op, naar de tijdelijke ingang van m’n flat.
3 seconden later. Vol op de rem, want:
een jongen met een camera en een jongen met een microfoon.
Daar hou ik zegmaar niet zo van. Je zou het niet zeggen aangezien ik in 2005 nog een dappere poging tot de opleiding Journalistiek deed. Maar nee, echt, op dat moment fietste ik liever een blokje om. En dat was nou net even een klein probleempje, want we hebben dus tijdelijk maar 1 ingang (ja of 2, als je eerst 7 deuren door wil, met sleutel). Mini-Sjgaap en ik zetten onze zonnebrillen maar weer op, in de hoop dat de jongens niet zouden zien dat we langsfietsten.
Ik keek Mini-Sjgaap aan. Mini-Sjgaap keek mij aan.
"Heel hard fietsen mam."
"Is goed kind. Begin maar met aftellen."
"Okay mam, op mijn teken. 3. 2. 1. NU !!"
Dus daar gingen we. Zoals Skik zong: "Ik ga als een speer, ik ga als een raket"

Heulaas..
ze stonden met hun armen wijd om ons te vangen, we konden er niet omheen.
"Mevrouw mevrouw !! Mag ik u wat vragen stellen ivm de overlast vd renovatie ?"
Ik deed een twijfelend gezicht. Ben je met 26 al een mevrouw ? Ben ik nu al op m’n retour ? Ik weet niet of je weet wie je voor je hebt, maar echt, ik heb nog nul rimpels hoor, tenzij ik frons. Dat ik, Sjgaapie20, nou elke avond krulspelden in mijn witte wollen vacht zet is een heel ander verhaal.
"Je mag me wel wat vragen stellen." (Ik was in een goeie bui, vooruit.
Okay gewoon nieuwsgierig dan. En ik zou me even heel interessant voelen.)

Nouja, ik hou het kort: het werd een interview van een aantal minuten, gevolgd door de vraag of ze dat ook even op mochten nemen met de camera. Ik dacht; wee tee ef, soms moet je nieuwe dingen proberen he, let’s do it !

Vervolgens stelde de microfoonjongen me opnieuw de vragen en ik deed alsof ik ze voor het eerst hoorde. Ik gaf netjes antwoord, jongons, wat een meesterwerkje, toneel ten top. Zo geloofwaardig, zo verbazingwekkend interessant, als het allemaal was uitgezonden zou de televisiekijker aan mijn lippen hangen, zou het naar de grote zenders gestuurd worden, zou het wereldnieuws worden en uiteindelijk zou ik zelfs bij Oprah op de bank zitten. (Ik beloof bij deze plechtig dat ik niet als een idioot (Tom C.) op haar bank zal gaan springen, okay. Een zeer onhygiÃ«nische bezigheid, noem ik dat. Heeft die man nooit manieren geleerd ofzo.)

Maar helaas volstond een oneliner, dus tegen de tijd dat de kijker met 1 arm aan mijn lip zou hangen was ik alweer van het beeld af. Rare journalistiek hier in De Weide, ik zeg het je. Had ik die opleiding nou toch maar voortgezet, dan kon het allemaal nog goedkomen. Dat was althans wat ik tot dan toe dacht. Want toen gebeurde er volkomen onverwacht het volgende:
Ik werd vanmorgen herkend, dankzij mijn fenomenale optreden !
"Hee !! Ik heb jou gezien op RTV Utrecht !!"
"Haha ! Ja dat klopt, wil je m’n handtekening ??? Zeg maar waar. Op je borst ? Nooit meer wassen dan he !"

Eind goed, al goed. Een oneliner blijkt toch te volstaan.
Ik ben charismatisch, zo iemand met karakter, etcetera,
maar dan niet uit hetzelfde pakje als Wouter Bos natuurlijk.

(volgende keer zal ik trouwens vragen of ik eerst in de make up mag, voordat ze gaan draaien.)

Sjgaapie’s televisiedebuut is a post from Sjgaapie's wollige wereld.

Sjgaapie studeert bij de kapper

sjgaapie20 — Sat, 30 May 2009 13:29:52 +0000

Mini-Sjgaap werd opgehaald door de Nietmeerbooifrent. Weekendje vrij voor mij.
"Studeeeren studeeeren studeeeren", galmde het engeltje op mijn linkerschouder, "je zult er niet aan ontkomen hoor je me, Sjgaapie20 ! Over 3 weken heb je 3 examens " Jahaaa zuchtte ik. Maar ik deed het lekker toch niet want ik bepaal mooi zelf wel wat ik doe, vond ik zo, en dat was prioriteit numero uno: De Kapper.

Tingelingeling. (De bel van de kappersdeur.)
"Hoooooooiiiiiiiiiiiiii" zei kappersmeisje 1.
"Haaaaaaiiiiiiii" zei kappersmeisje 2.
"Goedemorgen…" zei de rest van de wachtkamer.
Sjit men…. Zeven mensen voor me. Waaronder twee roggelende fossielen (eentje stikkend in een koekje) die opnieuw in de krul moesten…. Dit ging dus nog wel even duren.
"Hallooo" zei ik zo enthousiast mogelijk om mijn schrik te verdoezelen.
"Kan ik je heeeeelpen ???" vroeg kappersmeisje 1.
Zit dat rare praten bij je salaris inbegrepen, wilde ik vragen.
"Ik hoop het," zei ik, "mijn haar valt nog wel te redden toch ? Zeg ja." zei ik.
"Ehh ja, tuuuuurlijk ! Je hebt heeeel mooooi haar, lekker lang he ???" zei kappersmeisje 1.
"Heel goed, en dat wil ik graag zo houden, dus als je er niet teveel vanaf knipt dan wacht ik daar wel even tot ik aan de beurt ben. Hoe lang gaat ‘t ongeveer duren ?" vroeg ik.
"Oh, een uuuurtje maar, valt mee ! Ehhh kan ik je wat te drinken aanbiedeeeh ??"
"Studeeeren, studeeeren, studeeeren" galmde het weer vanaf mijn schouder.
"Een uurtje, okay, ik ben blij dat ik mijn studieboeken heb meegenomen. Kopje thee alsjeblieft !" zei ik. Want ik ben toch eigenlijk een heel gehoorzaam schaapje.

5 minuten later.
"Lekker weeeer he, zo’n lekker warrem sonnetje !" zei kappersmeisje 1 tegen fossiel 2.
"Vreselijk, bah, rotwind, ik vinner niks an ! Ik ben op de fiets, bah, rotwind !" antwoordde fossiel 2.
"Dan fietst u zeker keihard ?" bemoeide ik (ook op de fiets) me ermee.
"Nee want er fietsen van die schoolmeisjes met z’n vieren naast elkaar, bah rotkinderen. En weet je wat nog het ergste is…" vroeg fossiel 2.
Wat een gechaggerijn. Studeeeren, studeeeren, studeeeren, galmde het.
".. ehh, sorry, ik moet weer even verder met m’n studie mevrouw." zei ik.

Dhuuus.
55 minuten en een hoofdstuk later mocht ik meelopen met kappersmeisje 3. (Ja die was er ook nog. Sterker nog; het waren er wel VIJF !) "Nou ga lekker zitten ! Wat kan ik voor je doen ?" vroeg kappersmeisje 3 broodnuchter.
"Alleen de dooie punten afknippen svp en echt niet meer", zei ik.
"Okay. Niet teveel dus. Duidelijk." zei kappersmeisje 3.
"Huh ?! Echt ?" vroeg ik verbaasd. "Ben jij wel een echte kapster ?" vroeg ik.
De meeste kapsters haken direct na hun vraagteken bij wat ik wil af en geven zichzelf carte blanche.
"Wil je ook een hoofdmassage ?" vroeg ze me.
"Eeeecht ? Doen jullie dat ??? Jaaa dat wil ik, dat wil ik !!" zei ik kwijlend. Gelukkig had ik het kappersschortje al om. (Ik vermoed dat ik eindelijk mijn vaste kapper in deze stad heb gevonden, maar ik woon er ook pas anderhalf jaar.)
"Ik ga straks nog wel even een rektest doen en daarna…"
"Een wat ??"
"Een rektest."
"Okay ?"
"Een rektest houdt in dat ik een haar uit je hoofd trek en op de helft afbreek, als ie dan omkrult betekent het dat je haar te droog is en dan pas ik de shampoo daar op aan."
Ik wist niks uit te brengen. Wat een verhaal. Met opgetrokken wenkbrauwen knikte ik maar van ja. Die hoofdmassage lonkte, schiet eens op.

Na de hoofdmassage (10 minuten met Ã©Ã©n of andere speciale olie, ik vind het allemaal prima) werden mijn haren gewassen, terwijl ik in een massagestoel zat. Een massagestoel ! Het leek wel Sinterklaasavond. Maar het was natuurlijk ochtend. Verder een haarmasker met een warme handdoek over mijn haren heen en een crempje en een ditje en een datje, alles bij de prijs inbegrepen. Tot slot van deze fantastische ochtend bleek ook nog eens dat mijn hoofd niet kaalgeknipt was. Wat een ervaring, mensenlief, uiterst ontspannen verliet ik de zaak. Mijn intense tandartsenangst voor kappers is verleden tijd denk ik.

Sjgaapie studeert bij de kapper is a post from Sjgaapie's wollige wereld.

Pittige tijden

sjgaapie20 — Thu, 23 Apr 2009 21:09:24 +0000

Nou. Ik dacht dat het niet kon, maar alles is dus mogelijk, zo blijkt.
Het wordt nog steeds elke dag leuker met Mini-Sjgaap.

Mamma Sjgaap: "ga je mee vrouw, gaan we eens even bruut ijs eten op de kinderboerderij. Wat zeg je d’r van."
Mini-Sjgaap: (EN IK CITEER LETTERLIJK HE) "Ja joh, tuurlijk.."

Ik zeg: heerlijk toch, zo’n relaxt kind.

Pittige tijden is a post from Sjgaapie's wollige wereld.

Getuigenis

sjgaapie20 — Sun, 15 Mar 2009 12:55:09 +0000

Door de breuk met V. ben ik tot nu toe alleen maar gegroeid, dus wat dat betreft is het goed voor me geweest. Niet alleen gegroeid in de zin van volwassener worden, maar ook dichter naar God toe gegroeid. Ik ben christelijk opgevoed dus ging al wel naar de kerk toe, maar de laatste jaren eigenlijk niet meer actief.
Vorig jaar besloot ik een nieuwe bijbel te kopen, om mijn geloof weer even een boost te geven. Vervolgens kreeg ik een christelijk oppaskind. En toen Jedidja (het dochtertje van mijn vrienden David & Rebecca) opgedragen werd in de kerk ben ik naar die dienst toegegaan. Langzaam begon het weer een beetje te leven voor me. Ik had gesprekken met verschillende mensen. Mijn (toen) schoonzus kwam tot bekering ! God was echt bezig om mij ook weer op de rails te krijgen door al die gebeurtenissen.
In oktober maakte -voor mij volkomen onverwacht- V. het uit. Ik was volledig van slag natuurlijk. Hij wilde Isabella en mij zsm het huis uit hebben. Na een week bij mijn vader kon ik gelukkig terecht bij David & Rebecca. Van daaruit kon ik dan weer voor een paar weken bij David’s familie in huis (huis voor mezelf). Vanaf dat ik bij V. wegfietste voelde ik me heel sterk geleid door God. Tijdens het fietsen heb ik alleen maar gebeden (en gejankt) en wel 100x tegen Isabella gezegd dat het me zo speet dat we bij pappa weg moesten maar dat dit het beste zou zijn voor ons, want daar blijven was geen optie. Ik heb nog nooit zo veel en zo lang achter elkaar gebeden in mijn leven als in die dagen en ik voelde God ook sterker dan ooit. Dat voelde goed ! Hij gaf/geeft me rust, tijdens deze hele onrustige periode (die gelukkig wel steeds rustiger lijkt te worden). En sinds dat moment heb ik het ook vast weten te houden, wat me vroeger nooit lukte.
God gaf me binnen 9 dagen een nieuw huis !! 3 weken nadat Isa en ik bij V. waren weggegaan kreeg ik de sleutel. Mijn vader heeft zich een slag in de rondte gewerkt om het er prachtig te maken, de ouders van V. hielpen me waar ze konden, David & Rebecca en hun familie waren er voor me. Rebecca’s ouders spaarden voor een C1000 boodschappenpakket voor me. Van David’s moeder kreeg ik een bank. Fantastisch, al die hulp.

Toen ik nog in Haarlem woonde kreeg ik regelmatig te horen dat het â€˜verstandig zou zijn als ik me zou laten dopenâ€™. Ik vond dat altijd erg vervelend want ik wilde die beslissing zelf maken en niet gepusht worden. Ik voelde me niet waardig genoeg om me te laten dopen dus het leek me niet eerlijk.
Nu dat ik deze periode doorga en God al die tijd al vast hou voel ik me wÃ©l goed genoeg, Hij heeft verandering in mijn leven gebracht. Opeens ben ik zelf de Christen waar ik vroeger zo tegen opkeek en heb ik die structuur in mijn leven. Ik bid met Isabella voor het eten en voor het slapen gaan, we lezen uit de (kinder)bijbel, zingen samen liedjes van Elly & Rikkert en Opwekking. Om even met de cynische woorden van mijn vriendin Tirza te spreken; ik ben nu ook zoâ€™n schaapje ! Haha ! Maar het voelt goed ! Het kan ook niet anders; Sjgaapie zijn is heel bijzonder
Een paar weken geleden kreeg ik het idee dat het tijd was om me te laten dopen. Ik ga nu naar een fijne gemeente waar ik vandaag lid van ben geworden. Echt zoâ€™n volwassen stap, maar ik ben er aan toe.
Vorige week zaterdagavond nam ik me voor om de volgende ochtend naar de kerk te gaan. De volgende ochtend regende het keihard. Ik baalde, want de kerk is niet om de hoek en op de fiets is het dan erg nat, zegmaar. Ik belde David en Rebecca om te vragen of ze me konden komen ophalen. Ze namen niet op. Ik baalde nog harder. Ik had het me toch voorgenomen om te gaan ! Nadat ik had besloten; okayyy dan ga ik wel door de regen.., ging de telefoon. David !
Een kwartier later zat ik bij ze in de auto. Het was een ontzettend fijne dienst !! En het bijzondere was dat nog ter sprake kwam dat er 19 april een doopdienst wordt gehouden ! Ik kreeg een beetje hartkloppingen (kan ook de Redbull geweest zijn natuurlijk..) en zag dit als een teken. Een soort goedkeuring van God, dat ik me mag laten dopen, dat het inderdaad tijd is.

Vandaag heb ik er met 2 Oudsten uit de kerk over gesproken en ze gaan het in de Oudsten-groep gooien. Als ik me de 19^e kan laten dopen wil ik eigenlijk ook meteen Isabella laten opdragen, zodat we nu samen echt die nieuwe start kunnen gaan maken ! Ik ben nog steeds heel erg uitgeput van het hele gedoe met V. (hij heeft lekker alle rust die hij wilde, en ik.. minder dan ooit) maar ik heb mijn studie weer opgepakt (over 2 weken heb ik twee examens) en het komt allemaal wel goed hier, daar ben ik van overtuigd.
Dit wilde ik even met jullie delen ! Wordt vervolgd.

Getuigenis is a post from Sjgaapie's wollige wereld.

Liefde (& wachten op lekker weer…)

sjgaapie20 — Thu, 05 Mar 2009 13:14:00 +0000

Liefde (& wachten op lekker weer…) is a post from Sjgaapie's wollige wereld.

Mooie quote

sjgaapie20 — Sat, 28 Feb 2009 22:32:06 +0000

Robbert ten Brink bij Lotto Weekend Millionairs, de eerste vraag:
"Welke kleur hebben de Smurfen ? Jaaa we beginnen meteen pittig Jan."

Mooie quote is a post from Sjgaapie's wollige wereld.

Sjgaapie is een supermarkt

sjgaapie20 — Fri, 13 Feb 2009 17:24:05 +0000

Het is unbeliefebol maar de niet-meer-booifrent (vanaf heden met een kleine letter want hij is sterk in achting gedaald, ergens tot -100 ofzo) is vanaf nu een gehekeld onderwerp. Wie had het ooit gedacht dames en heren, ik lag aan zijn voeten maar dat boeide kennelijk niet. Ik had ook zijn voeten kunnen boeien natuurlijk, dan had hij niet naar een ander kunnen rennen. Maar het zal wel ergens goed voor zijn, hou ik mezelf heel naief voor. Ooit word ik vassst wel weer gelukkig met iemand die mij wel verdient en krijgt hij dit terug, op wat voor manier dan ook. Dus daar kijken we dan maar naar uit. Don’t mess with Sjgaapie. *dikke vette kongfoe move*

Ondertussen

* staat er al 3 dagen achter elkaar poffertjes op het menu omdat er nu eenmaal geen kleinere portieverpakkingen te koop zijn bij de supermarkt. De poffertjesverpakkingen die ze daar hebben zijn gebaseerd op gelukkige stelletjes en niet op mensen die gelukkig met zichzelf moeten zijn omdat het leven anders echt ondragelijk wordt. Kutsupermarkt. Ik ga op zoek naar een andere. (Hee ineens zie ik de vergelijking tussen mezelf en een supermarkt die nodig vervangen moet worden door een andere omdat Ã©Ã©n van de geleverde producten de consument niet kan bekoren, ik kan het niet helpen.) Het wordt me even teveel; een niet-meer-booifrent EN een kutsupermarkt die me diep teleurstellen, juist deze twee, waar ik mijn onvoorwaardelijke vertrouwen in stelde. Hoeveel kan een mens hebben, vraag ik me soms af. Nou, okay, zo is het wel weer klaar he. Einde van dit tragische moment. We gaan door met het volgende punt, dat gelukkig wat vrolijker is:
* is er tot mijn grote vreugde weer een sinds-9-jaar vriend van me terug in mijn leven waar ik gesprekken mee kan voeren die tenminste leuk, gezellig en lachwekkend zijn, en dus overduidelijk niet over de niet-meer-booifrent gaan.
* heb ik een einde gemaakt aan de ‘pappa is the best !’-speen van Mini-Sjgaap, want pappa is even alles behalve the best. Ik heb er een dikverdiende I (hartje) Mamma speen voor in de plaats gekocht. Sommige vrouwen hunkeren naar chocolade in zo’n levensfase, voor mij is dit al goed genoeg. Ik ben niet zo moeilijk. Dat is het fijne van mij.
* heb ik met Mini-Sjgaap een eindeloos durende fietstocht gemaakt in het kader van; verzet die walgelijke gedachten van ‘hem en die nieuwe’ tijdens een pittige cardio-oefening in het Ã©cht (dwz; we don’t need de sportschool). Dat doel is voor het grootste gedeelte wel behaald. Ik ben tenslotte stoer. Helaas was het effect maar van korte duur, maar toch. Sommige mensen met problemen rennen al veel te snel naar een ander, en sommige slachtoffers daarvan gaan het gewoon aan met zichzelf. Met trots kan ik zeggen dat ik tot de laatste partij behoor. U voelt hier idd een frustratie schuilgaan, dat klopt hoor, twijfel niet aan uzelf, dan twijfel ik er niet aan dat ik straks beter uit de strijd kom.
* moet ik mijn vader nog op de hoogte stellen van de laffe-tekkel-actie van zijn niet-meer-schoonzoon. (Zo stoer was ik dan nog niet. Ik kon die voorspelbare stortvloed aan negatieve reacties nog even niet aan.)

Sucht… En vanavond ga ik aan de slemp met een vriendin. Dat mag ook wel weer eens. Je moet tenslotte niet te lang blijven hangen in zo’n apathischgg moment van lang en lelijk huilen en zelfmedelijden en medelijden van anderen met de armen wijd accepteren en daarmee dus teveel nietverdiende aandacht schenken aan een tekkel. Het is algemeen bekend dat ik een bloedhekel heb aan honden. Behalve Takkie van Jip & Janneke natuurlijk, duh. (Als ik dit niet zou zeggen krijg ik ruzie met Mini-Sjgaap.)

Sjgaapie is een supermarkt is a post from Sjgaapie's wollige wereld.